Orixe

Bizitza: Orexan (Gipuzkoa) jaio eta Nafarroako Uitzin luzaro bizi izana, 17 urterekin jesuita sartu zen Xabierren. Humanitateak eta klasikoak ikasi zituen.1923an jesuita izatari utzi, eta, 1931 arte, Bilbon aritu zen lanean, euskaltzaindiko buru zen Resurrección María Azkueri laguntzen. //Euzkadi// egunkari jeltzaleko euskal orriaren ardura ere izan zuen 1929-31 bitartean. Gerratean atzerrira alde egin behar izan zuen. 1954an itzuli, eta Añorgan (Donostia) hil zen.

Obra: Orixe arlo askotan langilea da, bere garaiko besteak bezala. Olerkien artean, bi obra nagusi ditu:

//Euskaldunak// lan mardula, //Euskaltzaleak// elkarteak eskatu du idatzia. Gerratea zela eta, ez zen argitaratu 1950 arte. Euskal Herriaren barne-historia izan nahi du.

//Barne-muinetan// du beste olerki-liburua. Gai erlijiozko olerki-bilduma intimista edo barnerakoia.

//Santa Kruz apaiza// eta //Jainkoaren bila//.

Iritzi kritikoa: Euskararen ezagutza sakona zuen. Garbizalekeriak gehiegi kutsatu gabeak, euskara oparo eta ederraren erakuslehio da Orixeren obra. Ez zetorren bat berritasunekin. Sentimenduen adierazpenetan oinarritzen zen modernisten jarrera //bigun eta erromantiken// aurka agertu bazen ere, bera ere ez dago erromantizismoaren eraginetik libre. Materialismoaren aurka era erradikalean jotzen du. Idealista-esentzialista dugu Orixe. Erromantizismoaren idealismo hori //Euskaldunak// poema epiko handian nabari du. media type="youtube" key="1qeD9sIP9sU?version=3" height="390" width="640"